تبليغاتX
نمای اول
 
نمای اول
 
 
یا علی گفتیم و عشق آغاز شد …صفحات اول دل ها, سایت ها, بلاگ ها, نشریه ها و ...
 

شبی در خواب دیدم باغ زیبایی

عجب باغی، چه رود پر زآبی

عجب جایی

درختان جملگی زیبا

پر از گل های رنگارنگ

ومن عاجز زتوصیفش

برای رفتن این باغ

واجب بود مطهر می شدی خوشبو و عطرآگین به سوی باغ می رفتی

خدای من بهشت اینجاست

برای دیدن باغ نه رنجی بود نه یک ذره ملالی

به روی آب به آرامی نشسته سیر می کردی تو آنجا را

میان باغ مسجد بود

با گلدسته های سر به افلاکش

سراسر نور بود آنجا

تفاوت را نمی دیدی

همه با عشق خدا را سجده می کردند

و جمله مردمان سر مست وشاد و چابک و خندان

ملک وار به روی آب به آرامی نشسته

سیر می کردند جنات تجری تحت الانهار ...

                                                 " خدای من بهشت اینجاست! "

 *****

بناگه در درون خواب خوابی بس عمیق آمد سراغم

نمی دانم چه مدت بود

سراسیمه دو چشمم باز کردم

چه می بینم خدایا؟!

نه نوری ... نه رودی ...نه حتی یک درختی

درختان مملو و پر از پشه بودند

دویدم من سراسیمه،

هراسان صدا می کردم و فریاد می کردم

چه آمد بر سر باغ

دویدم تا ببینم بر سر مسجد چه آمد

ولی ممکن نمی شد

درختان پشه، سدی شده در پیش راهم

به هر ترتیب خزنده وار عین مار،

خودم را با هزاران سختی و محنت سوی مسجد کشاندم

خدای من چه می بینم

بدیدم داخل مسجد گروهی تک به تک بنشسته با هم روبرو ...

نه در کنار هم

به جای سجده بر درگاه الله

ورق های قمار و تاس های نرد واسطرلاب را هر لحظه با هم پاس می دادند

درون چشم آنها نه ترسی بود نه خوفی

در آن مجلس وقاحت بود و بی شرمی

سخن های دروغ و لغو

کسی آنجا خدا را حاضر و شاهد نمی دید

تو گویی خدا با این جماعت قهر کرده

به آنها پشت کرده، غضب کرده ...

" خدای من بهشتم کو؟! "

مسجد کو

عبادتگاه نورانی من کو

گذشته از همه، انسان با انسانیت کو

 کجا رفتند آن نیکان

کجا رفتند آن پاکان

ولی افسوس صد افسوس

جهنم با همه قدرت

بهشت خوب و زیبا را به هم پیچاند

و آنرا سر نگون کرد

 همه سلول ها و تک به تک گلبول هایم

در این ظلمتکده آتش گرفتند

                                                      " خدای من بهشتم کو؟! "

                                                      " خدای من بهشتم کو؟! "

* اشعار فوق بر اساس خوابی است که در زمستان سال 1359 هجری شمسی دیدم.

   معصومه طغرایی- عجمان، امارات     ‏چهار شنبه‏، 2009‏/10‏/14 * 22/ 7 / 1388  

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم مهر 1388ساعت 3:32  توسط س.ا.طباطبایی و م.طغرایی  | 

کسی احوال ما دیگر نمی پرسد

کسی دیگر سراغ ما نمی آید

در این دشت وسیع شن

در این بیغوله صحرا

کسی احوال ما دیگر نمی پرسد

کسی دیگر سراغ ما نمی آید

          ***  

در این زندان

یکی هندی یکی مصری یکی شوریده بنگالی

همه منگ وهمه حیران

همه با ریشه های زخم خورده

کسی احوال ما دیگر نمی پرسد

کسی دیگر سراغ ما نمی آید

             ***                                                                           

برادر آنسوی آب است

دو تا مرده

دوتا زنده

دوتا ی زنده هم عین دوتا مرده

مادر خفته در خاک است

پدر هم سالها رفته به آن دنیا

ز خواهر هم نصیبی از ازل ما را نبوده

کسی احوال ما دیگر نمی پرسد

کسی  دیگر سراغ ما نمی آید

            ***                                                                          

پسرها رفته در لاکند

دو دختر هم غمین افسرده ونالان

شویم خسته. 

نه! 

فرسوده.

توان اینهمه کارو گرفتاری ندارد

ولی اجبار  در کار است

برای لقمه های فربه وسیمین

            ***                                                                            

چو شب آید ز درآید

غمین افسرده و خسته

و من در این قفس

هر دم برای خود زخالق مرگ را خواهم

ولی گویی خدا هم قهر کرده

سراغ ما نمی آید

        ***                                                                                      

نه

چه می گویم .چرا من کفر میگویم

چرا نا شکر می باشم چرا چشمم به روی اینهمه نعمت فرو بسته است

چرا از خود نپرسیدم که شاید

خدا سد کرده این دروازه قلبم به روی هر کس ونا کس

که تا فرصت کنم جارو کنم دل را

وآن را پاک سازم خالی از اغیار

که تا خود خوش کند جا را

              ***                                                                              

ومن دانم

خدا در آن دلی که مسکن دیو و شیاطین است

گذر هرگز نخواهد کرد

             ***                                                                                 

الهی شکر...خدایا صد هزاران شکر

الهی شکر ...خدایا صد هزاران شکر

                     ***                                                                    

خدایا از تو می خواهم که لایق باشم این ویرانه دل را

همانطوری که شایسته است نیکو سازم وآباد

                                                                                                معصومه طغرایی   

                                                                                                                      اول ذیقعده - عجمان 13/9/84

 |+| نوشته شده در  سه شنبه ششم اسفند 1387ساعت 22:26  توسط س.ا.طباطبایی و م.طغرایی  | 

در هنگامۀ آشوب و افترا، تهدید و توطئه فراریان عجول، اولین قربانیان هستند.   

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم آبان 1387ساعت 8:45  توسط س.ا.طباطبایی و م.طغرایی  | 

بدنیست کمی هم به موفقیت های خودمان آفرین بگوییم و برای زمین خوردن توپ نیز

گریه کنیم!    

زمین خوردن ها  و بالا رفتن های یک توپ مانند ناکامی ها و موفقیت های ما آدمهاست.

اما ما عادت کرده ایم فقط برناکامی های خودمان اشک بریزیم و تنها بالا رفتن توپ را

تحسین کنیم.

 

 |+| نوشته شده در  شنبه سی ام شهریور 1387ساعت 7:34  توسط س.ا.طباطبایی و م.طغرایی  | 

 

برای آنکه امنیت داشته باشم وراحت بخوابم تاصبح دور تختخوابم قدم زدم و نگهبانی دادم !

 |+| نوشته شده در  دوشنبه هجدهم شهریور 1387ساعت 16:3  توسط س.ا.طباطبایی و م.طغرایی  | 

 

روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ مردي‌ به‌ نزد حضرت‌ حسين‌ بن‌ عليّ عليهما السّلام‌ آمد و گفت‌: من‌ مردي‌ هستم‌ اهل‌ گناه‌، و توانائي‌ شكيبائيِ گذشت‌ از معصيت‌ را ندارم‌؛ پس‌ شما مرا موعظه‌اي‌ بنمائيد!

حضرت‌ در پاسخ‌ او فرمودند: پنج‌ كار بجاي‌ بياور،

و سپس‌ هر گناهي‌ بخواهي‌ بكن‌!

اوّل‌ آنكه‌: از روزيِ خدا مخور،

و هر گناهي‌ بخواهي‌ بكن‌!

دوّم‌ آنكه‌: از تحت‌ قيّوميّت‌ و ولايت‌ خدا خارج‌ شو،

و هر گناهي‌ بخواهي‌ بكن‌!

سوّم‌ آنكه‌: براي‌ گناه‌ جائي‌ را بطلب‌ كه‌ خدا در آن‌ ترا نبيند،

و هر گناهي‌ بخواهي‌ بكن‌!

چهارم‌ آنكه‌: چون‌ مَلك‌ الموت‌ براي‌ گرفتن‌ جان‌ تو آيد او را از خود دور گردان‌،

و هر گناهي‌ بخواهي‌ بكن‌!

پنجم‌ آنكه‌: چون‌ فرشته‌ پاسدار دوزخ‌ بخواهد ترا در آتش‌ بيفكند تو در آتش‌ داخل‌ مشو،

و هر گناهي‌ بخواهي‌ بكن‌!»

 |+| نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم مرداد 1387ساعت 9:46  توسط س.ا.طباطبایی و م.طغرایی  | 

 

وای بر غافل ، خوش خیال بیچاره ای

که در پیری ، با توانی کم وسرمایه ای اندک

با کاروانسالاری گرفتار ، گیج و مغرور 

وهمراهانی سست ، ترسو و ناتوان

با دوستانی قلیل ، علیل و ذلیل

و با دشمنانی قوی، کثیر وهوشیار

برمرکبی مست، لنگ و سرکش

از راهی دراز،صعب وناهموار

به سمت هدفی بزرگ، دور و دراز حرکت کند.

 

که البته حاصلی جز حسرت، ندامت و خستگی برایش نخواهد داشت.

 |+| نوشته شده در  شنبه بیست و پنجم خرداد 1387ساعت 9:50  توسط س.ا.طباطبایی و م.طغرایی  | 

 

مهم‌ترين درس سعدي براي نثرنويسي معاصر، ايجاز است


بهاءالدين خرمشاهي گفت:

 " ... بيش‌ترين درسي كه امروزه از نثر سعدي مي‌توان گرفت، ايجاز اوست؛ يعني كوتاه‌نويسي و در عين حال پربارنويسي. من گاهي متوني را مي‌خوانم كه بسيار طولاني است و معنا در آن‌ها رنگ‌پريده است.

مهم نيست كه متن در چه زمينه‌اي نوشته شده باشد، مهم اين است كه آن متن از ايجاز برخوردار باشد.

سعدي به ما ياد مي‌دهد كه هرآنچه كه مي‌خواهيم بنويسيم حتي‌المقدور با كوتاه‌ترين جملات باشد.

سعدي گاهي داستاني را در يك سطر بيان مي‌كند. "

 

 مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی

                                                               http://www.cgie.org.ir/showbuilderB.asp?newsID=686    

 

 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم خرداد 1387ساعت 9:8  توسط س.ا.طباطبایی و م.طغرایی  | 

 

تيزى و برندگى زبانت را،

به سوى كسى كه تو را سخنگو ساخته است مگير،

و رسايى گفتار و قدرت بيان خود را،

بر ضد كسى كه به تو قدرت گفتار آموخته است ،

بكار مبر .

     امام علی عليه السلام

 |+| نوشته شده در  شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387ساعت 13:41  توسط س.ا.طباطبایی و م.طغرایی  | 

مولانا جلال الدين :

هر که او بیدارتر پردردتر

                             هر که او آگاه‌تر رخ زردتر
 |+| نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387ساعت 14:30  توسط س.ا.طباطبایی و م.طغرایی  | 

مولانا جلال الدين :

آسمان شو، ابر شو، باران ببار       آب اندر ناودان، نايد به كار

  

 |+| نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387ساعت 0:26  توسط س.ا.طباطبایی و م.طغرایی 

 

        

 

 

 وقتي تو واقعا چيزي را مي خواهي،

 همه جهان همدست مي شوند تا بتواني آن را بدست آوري.

 

 

نويسنده پائولو كوئيلو                       فرستنده گلچهره، سيد مهدي

 |+| نوشته شده در  شنبه هفتم اردیبهشت 1387ساعت 7:28  توسط س.ا.طباطبایی و م.طغرایی  | 

 

رطب از شاهدی وشیرینی

سنگ ها می زنند بر شجرش

 

بلبل اندر قفس نمی ماند

سال ها جز به علت هنرش

 

وز لطافت که هست در طاووس

کودکان می کنند بال وپرش

 

 |+| نوشته شده در  سه شنبه سوم اردیبهشت 1387ساعت 0:12  توسط س.ا.طباطبایی و م.طغرایی 

 

                    

با واقعيت، آن گونه كه هست، روبرو شويد،

نه آن گونه كه بوده است يا آن گونه كه دوست داريد باشد.                                                     

 جان ولش                    

 

Face reality as it is, not as it was, or you wish it to be                                                                                                             John Welch                                                                                        

 

http://mgtsolution.com/olib/227382278.aspx

 |+| نوشته شده در  یکشنبه یکم اردیبهشت 1387ساعت 17:41  توسط س.ا.طباطبایی و م.طغرایی  | 
 

 

                        

گر صید خدا شوی زغم رسته شوی

                       وردرصفت خویش روی بسته شوی

 

می دان که وجود تو حجاب ره توست

                     باخود منشین که هرزمان خسته شوی

 

                                                                                                   "مولوی"

                                                

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387ساعت 22:41  توسط س.ا.طباطبایی و م.طغرایی 
                                 عکس امروز

 

 

" هنگامی که به یک کشف مهم می رسید لحظات زیبایی را تجربه می کنید. چرا که درباره آن موضوع تحقیق کرده و به آن رسیده اید. چیزی که من کشف کرده بودم طوری بود که تا بحال هیچ انسانی آنرا کشف نکرده بود.در حالی که خدا هر زمان آنرا می داند!"

 

دکتر فرانسیس کولینز یکی از بزرگترین متخصصان ژنتیک در دنیا که هشت سال قبل به همراه Craig Venter توانسته بود رمزهای DNA را کشف کند به وجود خدا ایمان آورد!

 

این دانشمند مشهور آمریکایی با ذکر اینکه به معجزات و فرشتگان اعتقاد دارد افزود:

 " هنگامی که در آزمایشگاه مشغول کار بودم خدا را حس می کردم. قطعا قدرتی بالاتر از ما هست و من به آن اعتقاد دارم. کشف رمز دی.ان. آ مرا به خدا اندکی نزدیکتر کرد" .

 

www.aviny.com/News/87/01/24/04.aspx http://

 

 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387ساعت 8:43  توسط س.ا.طباطبایی و م.طغرایی  | 
 
  بالا