با حافظ

بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد                    باد غيرت به صدش خار پريشان دل کرد

طوطی ای را به خيال شکری دل خوش بود 

ناگهش سيل فنا نقش امل باطل کرد

ساروان بار من افتاد خدا را مددی                                   که اميد کرمم همره اين محمل کرد

نزدی شاه رخ و فوت شد امکان حافظ 

چه کنم بازی ايام مرا غافل کرد